Στις αρχές του 20ού αιώνα άρχισε σταδιακά η μετάβαση από τα ιστιοφόρα στα μηχανοκίνητα σκάφη. Μηχανές εσωτερικής καύσεως έρχονταν αρχικά από τις χώρες της κεντρικής Ευρώπης και τοποθετούνταν στα νέα σκαριά ή, με προσαρμογές, και σε παλιότερα. Ωστόσο, τα κατάρτια άργησαν να καταργηθούν γιατί η πλεύση με πανί ήταν πάντοτε φθηνότερη και λειτουργούσε ως δικλείδα ασφαλείας σε περίπτωση μηχανικής βλάβης. Από τη δεκαετία του 1930 άρχισε η κατασκευή εγχώριων μηχανών. Τα περισσότερα μηχανουργεία από τα οποία προμηθεύονταν μηχανές οι ναυπηγοί των Σποράδων ήταν του Κανάκη και του πασχάλη, του Ροδίτη και του Μαλκώτση στο Βόλο και του Παπαθανασίου στη Χαλκίδα. Από τη δεκαετία του 1960 μεγάλα ξύλινα σκάφη μπήκαν στην κυκλοφορία συνδέοντας τις Σποράδες με το Βόλο και τη Χαλκίδα. Χαρακτηριστικά τέτοια σκάφη ήταν το “Πασχάλης” και το “Κατερίνα”, που βλέπουμε σε παλιές φωτογραφίες. Τη δεκαετία του 1970 αντικαταστάθηκαν από φέρυ-μπωτ. Με την αύξηση της τουριστικής κίνησης, οι μικρές βάρκες, οι “λάντζες” όπως τις έλεγαν, χρησιμοποιούνταν ως μεταφορικό μέσο για να πηγαίνουν οι τουρίστες στις παραλίες. Παράλληλα, τα αλιευτικά σκάφη συνέχιζαν να ψαρεύουν στους πλούσιους ψαρότοπους, φτάνοντας ως τον Αη-Στράτη και τη Λήμνο.
Δυστυχώς, στα τέλη της δεκαετίας του 1990, μια καταστροφική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης οδήγησε τα περισσότερα παραδοσιακά σκαριά στην καταστροφή. Προκειμένου να περιοριστεί η ελεύθερη αλιεία δόθηκαν επιδοτήσεις για την καταστροφή των παραδοσιακών σκαφών. Από ελληνικής πλευράς δεν έγιναν οι απαιτούμενες ενέργειες ώστε να εξαιρεθούν οι νησιωτικές μας περιοχές ούτε και δόθηκαν μέτρα για τη μετατροπή των αλιευτικών σκαφών σε τουριστικά. Μεμονωμένοι πλοιοκτήτες σκέφτηκαν αυτή τη λύση, που θα είχε σώσει χιλιάδες έργα ναυπηγικής τέχνης. Στο λιμάνι του Πατητηριού και στις παραλίες συντελέστηκε η καταστροφή πολλών σκαφών ενώπιον υπαλλήλου της εποπτείας αλιείας. Τα ξύλα τους, αλειμμένα με λίπος φώκιας, καίγονταν και αφήνονταν να ανοιχτούν στο πέλαγος. Πολλοί καπεταναίοι δεν άντεχαν στη θέα και κλείνονταν στα σπίτια τους. Κάποιοι άλλοι φρόντιζαν να βρουν λύσεις όπως η μεταπώληση σε άλλες περιοχές, προκειμένου το σκαρί τους να σωθεί.
