Μεταλλικά βόλια που χρησιμοποιούνταν σε πυροβόλα όπλα. Το πρώτο φορητό πυροβόλο όπλο που στηριζόταν στον ώμο ήταν το αρκεβούζιο (arquebus), το οποίο επινοήθηκε στην Ισπανία τον 15ο αιώνα και χρησιμοποιήθηκε στην Ευρώπη ως τον 16ο, οπότε και αντικαταστάθηκε από το μουσκέτο. Τέτοια όπλα (αρκετά δύσχρηστα), παρωχημένα για την εποχή, χρησιμοποιήθηκαν από τους επαναστατημένους Έλληνες στον Αγώνα της Ανεξαρτησίας, τα οποία ήταν γνωστά ως καριοφίλια (εμπροσθογεμή μακρύκαννα τυφέκια). Η μακριά κάννη προσέδιδε στο (ν)τουφέκι μεγαλύτερη ευθυβολία και στο βλήμα (βόλι/φουσέκι) μεγαλύτερη επιτάχυνση και κρουστική ισχύ. Η λέξη καριοφίλι, κατά την εκδοχή του Σάθα, προήλθε από τη φίρμα «Carlo e Figli» (Κάρλο & Υιοί), που κατασκεύαζε τέτοια όπλα στη Βενετία. Τα βόλια ήταν συνήθως μολύβδινα και κατασκευάζονταν μέσα σε μήτρες.