Κατά τη διάρκεια του 17ου και μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα, σε ολόκληρη την ανατολική Μεσόγειο το πέρασμα από το ναυτεμπόριο στην πειρατεία ήταν ευκαιριακό και περιστασιακό, καθώς το ίδιο καράβι κουβαλούσε πολλές σημαίες και μπορούσε να θεωρήσει άλλα καράβια νόμιμη λεία ανάλογα με τις συνθήκες που επικρατούσαν εκείνη τη στιγμή. Η Αλόννησος υπήρξε ορμητήριο πειρατών, και μάλιστα στην Περιστέρα υπήρχαν τα λεγόμενα πειρατόσπιτα, από όπου μπορούσες να δει κανείς τη θάλασσα χωρίς να μπορούν να τον εντοπίσουν. Από την άλλη πλευρά, το χρονικό βάθος της πειρατικής εμπειρίας σήμαινε ότι οι ναυτικοί παρέμεναν εμπειροπόλεμοι, και με το ξέσπασμα της Επανάστασης του 1821, πολλοί πειρατές από τις Σποράδες μεταπήδησαν στον ναυτικό αγώνα.