Βρέθηκε το 1957 σε θραύσματα από το ιερό της Νύμφης*, συγκολλήθηκε και σε μεγάλο βαθμό αποκαταστάθηκε, κυρίως η βάση και η λαβή. Ανήκει σε μια κατηγορία τελετουργικών σκευών που είναι γνωστά ως «κλεψύδρες». Το σώμα είναι ωοειδές και εντελώς κλειστό στο πάνω μέρος, όπου διαμορφώνεται διακοσμητική προεξοχή (κομβίο). Από καλύτερα διατηρημένα παραδείγματα υποθέτουμε ότι η βάση θα ήταν δακτυλιόσχημη με διάτρητο (ηθμοειδή) πυθμένα και η λαβή κούφια, με μικρή οπή στο πάνω μέρος. Η λαβή θα επικοινωνούσε με το εσωτερικό του σκεύους μέσω των δύο οπών που ανοίγονται στα αντίστοιχα σημεία ένωσης. Το αγγείο είναι διακοσμημένο με τη μελανόμορφη τεχνική και φέρει την ίδια παράσταση και στις δύο όψεις: μία καθιστή γυναίκα που πλαισιώνεται από άλλες δύο, μία από τις οποίες της προσφέρει άνθος. Η καθιστή μορφή φορά πέπλο και ιμάτιο, που σκεπάζει μέρος του κεφαλιού, ενώ οι άλλες μόνο πέπλο. Κάτω από τα σημεία ένωσης της λαβής, υπάρχει από ένας γονατιστός νέος, που κρατά πετεινό. Ορισμένοι μελετητές ταυτίζουν τις γυναικείες μορφές με τις κόρες του Κέκροπα, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι η καθιστή, που αποδίδεται σε μεγαλύτερο μέγεθος από τις άλλες, είναι θεά που δέχεται προσφορές από θνητές. *Μικρό υπαίθριο ιερό στη νότια πλαγιά της Ακρόπολης, αφιερωμένο σε κάποια Νύμφη, προστάτιδα του γάμου και των γαμήλιων τελετών.