Βρέθηκε τον Απρίλιο του 1936 μετά από λαθρανασκαφή τάφου μαζί με άλλα 20 αντικείμενα στην περιοχή Γέφυρα Θεσσαλονίκης (πρώην Τόψιν). Χρονολογείται στα τέλη του 3ου με αρχές 2ου αι. π.Χ. . Τα χαρακτηριστικά του ειδωλίου δεν είναι διακριτά εξαιτίας της κακής κατάστασης και συντήρησης. Σε ολόκληρη την επιφάνεια παρατηρούμε αρκετές απολεπίσεις, άλατα και μελανές κηλίδες. Επίσης, δεν υπάρχει κανένα ίχνος κάποιου επιχρίσματος ή χρώματος. Στην οπίσθια όψη υπάρχει οπή εξαερισμού σε ορθογώνιο σχήμα. Η μορφή του εφήβου στέκεται όρθια και φορά έναν κοντό χιτώνα, φέρει χλαμύδα η οποία πορπώνεται στον δεξιό ώμο και σκεπάζει το σώμα εκτός από τα πόδια του τα οποία από τη μέση της κνήμης και προς τα κάτω είναι γυμνά. Παραμένει ακάλυπτο και ένα μέρος του δεξιού βραχίονα στον οποίο τυλίγεται γύρω από το πήχυ η άκρη της χλαμύδας και πέφτει προς τη δεξιά πλευρά. Το αριστερό του χέρι είναι λυγισμένο στη περιοχή του αγκώνα ενώ το δεξί τοποθετημένο παράλληλα με το σώμα του. Το βάρος του φαίνεται να πέφτει στο δεξί πόδι στο οποίο στηρίζεται ενώ το αριστερό σκέλος του είναι λυγισμένο και ελάχιστα πιο μπροστά. Στο κεφάλι του φέρει καυσία, ένας καθιερωμένος μπερέ μακεδονικής καταγωγής που φορούσαν μόνο ιππείς και οδοιπόροι. Το πρόσωπό είναι στενό και περιβάλλετε από βοστρύχους οι οποίοι σκεπάζουν τους κροτάφους.