Μικρό οβάλ κουτάκι για όπιο από ελεφαντόδοντο. Εκεί τοποθετούσαν όπιο και άλλες ναρκωτικές ουσίες που έβαζαν στη μύτη τους. Αν και οι Οθωμανοί δεν ήταν πολύ ανεκτικοί με το κρασί, τον καφέ και τον καπνό, ήταν πολύ επιρρεπείς και ανεκτικοί στο όπιο, το οποίο καταναλωνόταν από ανθρώπους όλων των κοινωνικών τάξεων. Η χρήση του οπίου για ευχαρίστηση (και όχι μόνο για φαρμακευτικούς λόγους) ήταν πολύ διαδεδομένη όχι μόνο στους απλούς πολίτες, αλλά και στο Παλάτι και μεταξύ των Σούφι. Ο Evliya Çelebi αναφέρει, μάλιστα, ότι η πολύωρη παραμονή των αντρών στα καφενεία, όπου κάπνιζαν ή σνίφαραν όπιο, αποτελούσε συχνό αίτιο προστριβών μεταξύ συζύγων. Τα κουτιά του οπίου έπαιζαν ιδιαίτερο ρόλο στο τελετουργικό κατανάλωσής τους, ενώ θεωρούταν ότι έπρεπε να βρίσκονται σε χρωματική αρμονία με το ντύσιμο του κατόχου τους. Τα κουτιά οπίου συνδέονταν με το οικονομικό και κοινωνικό στάτους και εξελίχθηκαν σε σημαντικά δώρα μεταξύ αριστοκρατών, ενώ ακόμα και οι ηγεμόνες τα δώριζαν ως ένδειξη αναγνώρισης πίστης και φιλίας.